Sessizlik, çelişkinin yokluğudur

Sessizlik, konuşmanın bastırılması değildir.

Sessizlik, düşüncenin susturulması hiç değildir.

Sessizlik, konuşmayı zorunlu kılan nedenin ortadan kalkmasıdır.

O neden: çelişkidir.

Çelişki varsa:

• zihin konuşur

• savunma başlar

• doğru–yanlış üretilir

• geçmiş ve gelecek devreye girer

Çünkü zihin, olanla uyuşmuyordur.

Ama çelişki yoksa:

• soru doğmaz

• cevap gerekmez

• anlam kendiliğinden tamamdır

Bu tamamlanmışlık, sessizlik olarak görünür.

Sessizlik bir hâl değildir,

bir sonuçtur.

Bilinç kendi yerindeyse,

olanla çelişmez.

Çelişki yoksa,

sessizlik kendiliğinden olur.

Tek Cümlelik Ontolojik Öz

Sessizlik, bir şeyin eksilmesi değil;

çelişkinin bütünden düşmesidir.

Mahmut Turut – 2025