Sorunlarım yok

“Sorunlarım yok” dediğimde,

hayatta hiçbir şey olmadığı iddiasında bulunmuyorum.

Duyguların bitmiş olduğunu da söylemiyorum.

Zorlukların ortadan kalktığını da.

Bu cümle,

bilincin yerine geldiğini haber veren bir cümledir.

Sorunların yokluğu,

fenomenlerin yokluğu değildir.

Aynı olaylar vardır.

Aynı beden vardır.

Aynı duygular gelir ve gider.

Ama artık hiçbirisi ben değildir.

Korku gelir,

ama korku olunmaz.

Üzüntü görünür,

ama üzüntü taşınmaz.

Kaygı belirir,

ama merkez olmaz.

Bu yüzden “sorunlarım yok” diyen kişi,

sorunsuz bir hayat anlatmaz.

Yüksüz bir bilinç hâlini anlatır.

Burada sorun çözülmez.

Çünkü sorun hiç kurulmamıştır.

Sorun,

bilincin fenomeni merkez yapmasıyla doğardı.

Merkez çözüldüğünde,

sorun da kendiliğinden düşer.

Bu konumda bilinç,

olanla çatışmaz.

Olanı düzeltmeye çalışmaz.

Olanı taşımaya da çalışmaz.

Olan,

olduğu gibi görünür.

“Sorunlarım yok” cümlesi,

bir sonuç değildir.

Bir hedef değildir.

Bir başarı cümlesi hiç değildir.

Bu cümle,

bilincin nerede durduğunu anlatır.

Bu duruşta hayat devam eder.

Eylem olur.

Karar alınır.

Yol yürünür.

Ama hiçbir adım,

“benim sorunum” adıyla taşınmaz.

Sorunlar bitmediği için değil,

sorun hiç kurulmadığı için

sorunlar yoktur.

Mahmut Turut

2026