Tepki Akıştır, Yük Yorumdur

İnsan bir olayla karşılaştığında beden çoğu zaman hemen tepki verir. Ani bir ses duyulduğunda irkilmek, kötü bir haber alındığında kalbin hızlanması ya da bir tehlike hissedildiğinde kasların gerilmesi bedenin doğal tepkileridir. Bu tepkiler düşünülerek ortaya çıkmaz; bedenin kendi işleyişi içinde kendiliğinden oluşur.

Bu yüzden ilk tepki çoğu zaman yük değildir. O, hayatın akışı içinde ortaya çıkan doğal bir harekettir.

Fakat çoğu zaman olay burada bitmez. Bedenin verdiği tepkinin ardından zihin devreye girer. Zihin olayı yorumlamaya başlar: “Bu bana yapılmamalıydı”, “Ben böyle olmamalıydım”, “Bu neden benim başıma geldi?” Bu yorumlar olayın üzerine yeni bir katman ekler.

İşte yük burada ortaya çıkar.

Bedenin ilk tepkisi kısa sürede geçebilecek bir fenomendir. Fakat zihin olayı tekrar tekrar düşünmeye başladığında gerilim devam eder. Olan bir olay artık sadece bir olay olarak kalmaz; zihnin kurduğu anlamlarla birlikte taşınmaya başlanır.

Bu yüzden denebilir ki:

İlk tepki bedene aittir, yük zihne aittir.

Bedenin verdiği tepki hayatın akışının bir parçasıdır. Yük ise zihnin o akışın üzerine kurduğu yorumlardan doğar.

Kısacası,

Tepki akıştır, yük yorumdur.

İnsan bunu fark ettiğinde olayların kendisiyle değil, olaylar hakkında kurduğu yorumlarla ağırlaştığını görmeye başlar. İşte bu fark ediş yükün çözülmesinin başlangıcıdır.

Mahmut Turut 2026