Zamanın Kölesi ve Parçalı Bilinç

Zamanın kölesi olmak, zamanın içinde yaşamak değildir;

zamanla özdeşleşmektir.

Geçmişi pişmanlıkla, geleceği kaygıyla,

şimdiyi ise yükle yaşayan bilinç,

zamanı seyretmez; zamanı taşır.

Parçalı bilinç, varlığı bütünden değil,

zamandaki parçalardan görür.

Olanı olduğu gibi yaşamak yerine

olanı yargılar, ölçer, karşılaştırır

ve her parçaya bir anlam yükler.

Bu yük, bilincin kendi sırtında taşıdığı bir ağırlığa dönüşür.

Zamanın kölesi olan bilinç için

her olay bir sorun,

her sonuç bir tehdit,

her değişim bir kayıptır.

Çünkü bilinç, özle değil;

geçici olanla yan yana durmaktadır.

Oysa yük, zamanda olanın kendisi değildir.

Yük, bilincin olanda kalmasıdır.

Zamanla özdeşleşen bilinç

parçaya tutunur,

parçada kalan bilinç bölünür.

Bütünsel bilinç ise

zamanda olanı yaşar

ama zamana ait olmaz.

Olan gelir, olur ve geçer;

bilinç geçmez.

Bu nedenle yükten özgürlük,

zamanı yönetmekle değil;

zamanla özdeşleşmeyi fark etmekle başlar.

Zamanın kölesi olanlar parçalı bilinçtedir;

yük taşırlar.

Mahmut Turut, 2026