Zamansızlıkta seyir olmaz.
Zamansızlık, seyredenin durduğu yerdir.

Seyir, ancak bir açılım olduğunda mümkündür.

Açılım ise zamana aittir.

Zamanda beliren, değişen, ortaya çıkıp kaybolan her şey

seyredilebilir.

Ama zamansızlık:

•beliriş değildir,

•değişim değildir,

•fenomen üretmez.

Bu nedenle zamansızlık,

seyredilen bir alan olamaz.

Zamansızlık,

seyredenin durduğu yerdir.

Durmak burada:

•donmak değildir,

•hareketsizlik değildir,

•eylemsizlik değildir.

Durmak,

zamanın dışına çıkmak değil;

zamanla özdeşleşmemektir.

Öz, zamansızlıktadır.

Zamana açılır,

ama zamana taşınmaz.

Seyir başladığında:

•zaman akar,

•açılım sürer,

•fenomenler görünür.

Ama seyreden,

bu akışın içine düşmez.

Bu yüzden:

•seyir zamandadır,

•seyreden zamansızlıktadır.

Zamansızlık,

bakılan yer değil;

bakılan yerin zeminidir.

Seyredenin durduğu yer burasıdır.

Burada:

•Öz, kendini seyretmez,

•Öz, nesne olmaz,

•Öz, görünür hâle gelmez.

Görünür olan her şey,

zamandaki açılımdır.

Seyir biterse,

zamansızlık bitmez.

Çünkü zamansızlık,

hiç başlamamıştır.

— Mahmut Turut-2026